Fredagskåseri av Ludvig Olden

Hanj va det hu bestemor vil ha kalla "ein fin manj", og da meinta egentlig itj utsjånaden, men heile framtoningen inklusivt språkbruk og meininga.

Frå det aublekke hanj kom inj i klasserommet, antrukket i dress og slips, va det som alle brikkan fall på plass.
Det herre skjedde nemlig i denj tida da dongery var kleda fer kroppsarbeid, og det va rekna å verra sjuskat hves håret va fer langt i nakken.
Lektorens væremåte signaliserte uten ord at no va det "time" og at'n ferventa konsentrasjon.
Like klar va denj ordløse meldinga i gymnastikktimen. Når vi kom opp i gymnastikksal'n, va'n allerede på plass, iført treningsdrakt.

Hves du møtte lektor'n på spasertur, va'n litt av eit syn. Hanj brukt spaserstokk, og mens'n gjekk rolig og avmålt, ha'n ein utrulig elegant sirkelsleng med spaserstokken som kunne ha fått ein Chaplin te å bli messunjelig.

Hanj va umåtelig nøye med språket. Når hanj sa "meget sjelden" så va de meget sjelden, hverken meir eller minjer. På de 4 åra eg hadde'n som klasseferstandar, kanj eg itj huske at'n brukt ordet "særdeles". Hanj brukte alder å slå-opp i bøker i tima. Vi fekk ei sekker følelse av å stå overfor ein fagmann. Hanj analyserte dekt, kommenterte og gav inntrykk av at'n trivdes med stoffet. Vi følt oss på trygg grunn under lektor'ns ledelse.

Lektor'n va grei te å rettlede kvar enkelt på ein fin måte. Nedafor stilen fanj du ofte gode råd.
Ein gong fekk vi oppgave å skrive om "Nytten vi har av småfuglene våre". Eg ha alltid vore ein gaptrast, og såg det komiske i oppgaven, og skreiv deretter. Eg nevnt blant anja at "mang ein ektemanj vesst at hves itj fugla'n ha songe så vakkert denj kveld'n hanj satt med kjerringemnet på fanget oppe i lia, så ha'n kanskje ikke vorre gift". Lektor'n humra og leste opp stilen min, og klassen brølte av latter. Men nedafor stilen min sto: "Spøk er bra, men til rette tid". Denj satt!

Ved ulike analysa hendt det at lektor'n rusla bort te vinduet med hender'n på ryggen og såg ut - uten å sei noka. Da vesst vi at no kjem det eit utsagn og satt spent og venta.
Ein gong vi drøfta demokrati, diktatur og anja styreformer, gjekk'n bort åt vinduet, - sto leng, så kom det: "Det hjelper ikke hvilket styresett man har! Før eller senere vil det utkrystaliseres et aristokrati!"
Kloke ord! Det e jo det vi oppleve! Toppa'n ha fjerna seg frå grasrota!

Som lærar ha eg mang gong tenkt på "lektor'n" og ha hatt stor nøtte av det. Ein "fin manj" som a bestemor sa.

Ludvig Olden
13./2.-94

© All kopiering og bruk uten forfatterens tillatelse er forbudt.